ΠΑΣΟΚ: Κριτική και Αυτοκριτική
Η ώρα της κρίσης έφτασε. Για ένα κίνημα λαϊκής βάσης αλλά και συνάμα κόμμα εξουσίας, μια εκλογική ήττα τέτοιας μορφής (δεν ήταν μόνο η διαφορά που έκανε μεγάλη την ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά και η πορεία φωτιές, ομόλογα, σκάνδαλα κτλ.) δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τίποτα άλλο παρά ρίξεις, αναζητήσεις και ανασφάλειες.
Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες να ξεπεράσουμε την κρίση ταυτότητας, τις εσωκομματικές έριδες, την απουσία σταθερών θέσεων, αλλά κυρίως την ανικανότητα μας να δώσουμε πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα που ταλαιπωρούν και εξαθλιώνουν καθημερινά συνανθρώπους μας, δεν απέδωσαν.
Αντ’ αυτού, περιπλέξαμε τα πράγματα με στείρες αντιπαραθέσεις είτε στο εσωτερικό, είτε με την κυβέρνηση, αναπαράγοντας ή καλύτερα αναμασώντας το κλασσικό πλην παροχυμένο μοντέλο Κοινωνικής αριστεράς – Πλουτοκρατικής δεξιάς. Η συγκεκριμένη υπεραπλουστευτική διάκριση, η οποία επιλέχτηκε εσκεμμένα από τηλεοπτικές οπορτούνες, αντί της παρουσίασης των προτάσεων-λύσεων μας, αποδείχτηκε ότι δεν μπορεί να αποτυπώσει τις παρούσες κοινωνικές συνιστώσες του κοινωνικοπολιτικού μας συστήματος.
Η εύκολη κριτική και καταδίκη των γύρω μας, χωρίς αυτοκριτική πρωτίστως, (χαρακτηριστικό της Ελληνικής παθογένειας) φέρει τον σύντροφο Γ.Α. Παπανδρέου, αποκλειστικά υπεύθυνο για την εκλογική κατάληξη από κανάλια, εφημερίδες, δημοσιογράφους, συντρόφους αλλά και από απλούς ανθρώπους οι οποίοι πίστεψαν στο όραμα μας.
Σίγουρα, ο Πρόεδρος του κόμματος που διεκδικεί την εξουσία φέρει πρώτος την ευθύνη για το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά όχι την αποκλειστική. Όλοι έχουν μερίδιο στην νίκη όσο και στην ήττα. Από τους στρατηγούς-βαρόνους του πολιτικού συμβουλίου και αυριανούς διεκδικητές της ηγεσίας έως και τους απλούς στρατιώτες.
Η κατάληξη, για την βάση του κινήματος, για τον κάθε πολίτη που είχε εναποθέσει τις ελπίδες του για ένα καλύτερο αύριο, στη Δημοκρατική Παράταξη, ίσως και να ήταν κεραυνός εν αιθρία. Στην πραγματικότητα το σχέδιο είχε μακιαβελικά οργανωθεί, με γραμμή εκκίνησης την ταχεία και «αναίμακτη» διευθέτηση του ζητήματος της διαδοχής, 4 χρόνια πριν.
Ακολουθώντας την μοίρα του, ο σύντροφος Πρόεδρος, μέσα από μια πρωτότυπη αλλά και πολιτικά αμφιλεγόμενη διαδικασία ανέλαβε τα ινία του κινήματος, στην έως τότε δυσκολότερη στιγμή του. Με την σύμπραξη ενός εκατομμυρίου και πλέον συμπολιτών μας, ανέλαβε να διασώσει τα απομεινάρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της αναγέννησης και της εθνικής αξιοπρέπειας, του κοινωνικού κράτους και των ατομικών δικαιωμάτων, από το καθεστώς-ΠΑ.ΣΟ.Κ., της τροπολογίας Πάχτα, της λιτότητας, του κομματισμού και τον σκανδάλων.
Ζητήσαμε την αλλαγή. Μια πολυπόθητη αλλαγή που δεν επήλθε ποτέ, στο βαθμό που επιδιώκαμε και ελπίζαμε.
Η αλλαγή αυτή δεν ήλθε είτε γιατί βαδίζαμε με ένα άσπονδο ανανεωτικό σχέδιο, είτε γιατί οι εσωτερικές δυνάμεις διαδοχής, υπονόμευσαν κάθε προσπάθεια, είτε τέλος γιατί το lobby των media αποφάσισε να ρευστοποιήσει τις μετοχές τους στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Είναι γεγονός ότι Γ.Α.Π. δεν έθεσε σε εφαρμογή κάποιο περίτεχνο, δόλιο σχέδιο εξόντωσης των εσωκομματικών αντιπάλων, αλλά προχώρησε ενωτικά στον δρόμο της βελούδινης αλλαγής. Τέλος, ίσως η λευκή επιταγή για αλλαγή, που ο Πρόεδρος έλαβε το 2004, δεν είχε ανάλογο ειδικό βάρος με μια πολυπληθή εκλογική αναμέτρηση για την ηγεσία, και δεν του έδωσε την αναμενόμενη εξουσία.
Την βραδιά της 16ης Σεπτέμβρη, ο σύντροφος Γ.Α.Π. άνοιξε το ζήτημα της ηγεσίας, αναλαμβάνοντας ως όφειλε τις δικές του ευθύνες, και θέτοντας τον εαυτό του στην κρίση της βάσης. Τα μετέπειτα γεγονότα είναι σε όλους μας γνωστά.
Το εάν ο σύντροφος Ευάγγελος Βενιζέλος συμπεριφέρθηκε αλαζονικά με την αυτόκλητη δήλωση σωτηρίας, και την ηγετική του εμφάνιση για να δώσει το «παρών», αποτελεί αποκλειστικά ζήτημα προσωπικών φιλοδοξιών. Στις κρίσιμες στιγμές, όπου η ψυχραιμία, η σύνεση και ο πολιτικός διάλογος έπρεπε να κυριαρχούν, η δίψα για εξουσία, ξεπέρασε τα όρια του ανήθικου, στοχεύοντας στην εκμετάλλευση συναισθημάτων του ηττημένου Πασόκου.
Στόχος για όλους μας στην καμπή που βρισκόμαστε οφείλει να είναι η κίνηση στα πλαίσια ενότητας και συσπείρωσης. Έως πότε θα βλέπουμε τον «αντίπαλο» στα μάτια των συντρόφων μας;
Στην προσπάθεια για ενότητα, η ύπαρξη πολλών υποψηφιοτήτων είναι ανάγκη επιτακτική.
Η διεκδίκηση της εξουσίας από πολλούς συντρόφους, εκτός των άλλων, θα επιβάλει σε όλους, κανόνες αντιπαράθεσης ίσων όρων, με πολιτική δέσμευση, χωρίς λευκές επιταγές, μακριά από τις προτιμήσεις δημοσιογράφων και εκδοτών, δίνοντας απαντήσεις ανεξαρτήτως δημοσκοπικών προτιμήσεων. Αναμφισβήτητα οι διακριτές πολιτικές πλατφόρμες, του εκάστοτε υποψηφίου, θα συμβάλουν στον καθορισμό του ιδεολογικού στίγματος του κινήματος.
Στο σημείο αυτό η ανανέωση της στήριξης του Γ.Α.Π., είναι η απάντηση μας στη μάχη της γενιάς μας για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. της αριστεράς και την προόδου. Αναγνωρίζοντας τα λάθη, αναζητώντας όμως τις βαθύτερες αιτίες, στηρίζουμε την ηγεσία που είχε το θάρρος να επιβάλλει ίσους όρους παιχνιδιού, μακριά από τις συντηρητικές αστικές προτιμήσεις των τηλεοπτικών μπλοκ.
Για εμάς του νέους σοσιαλιστές δημοκράτες, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, ζητάμε στις 12 Νοεμβρίου:
· Την αποσαφήνιση του ιδεολογικού προσανατολισμού του κινήματος, βασισμένο πάντα στις αρχές της κοινωνικής σοσιαλδημοκρατίας
· Το πολιτικό, ηθικό, προσωπικό ξεκαθάρισμα.
· Την διαφύλαξη της ενότητας του κινήματος
· Την πλήρη εκμετάλλευση της κοινωνικής βάσης του κινήματος και κυρίως του νέου δυναμικού.
· Τέλος, στην οργάνωση ουσιαστικής αντιπολίτευσης, ώστε να τονιστούν οι αλλαγές και η εξέλιξη του κόμματος από εκείνο που καταψηφίστηκε, σε μια νέα πρωτοποριακή, ριζοσπαστική αριστερή δύναμη.
Στην παρούσα φάση η μόνη επιλογή που προσφέρει τέτοιες προοπτικές είναι η παραμονή του συντρόφου Γ.Α. Παπανδρέου στην προεδρεία του κινήματος.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κλείσει τον παρωχημένο και ξεπερασμένο μεταπολιτευτικό κύκλο ώστε να ανοίξει, με όποιο κόστος, ένας νέος πολιτικός και ιστορικός κύκλος, ακόμα και αν αυτό απαιτεί αναδιάταξη του κομματικού συστήματος.
Η άλλη λύση προσφέρει την ησυχία και την πρόσκαιρη ασφάλεια της στασιμότητας σε όσα καταδικάστηκαν.
Ευάγγελος Κασλής, Μέλος Δ.Ο. Αγίου Νικολάου,
Μέλος Πρωτοβουλίας νέων για την στήριξη Γ.Α. Παπανδρέου,
kaslisv@gmail.com

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου