Πρωτοβουλία Νέων Λασιθίου για την στήριξη του Γιώργου Παπανδρέου

ΠΑ.ΣΟ.Κ.: Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

2007-10-27T18:05:00.000+03:00

      Λίγες  μόνο μέρες μετά τις εθνικές εκλογές της  16ης  του Σεπτέμβρη, βρίσκουν  το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ίσως σε μια από τις δυσμενέστερες  θέσεις στην ιστορία του. Ναι, το εκλογικό  αποτέλεσμα είναι όντως  αποκαρδιωτικό.  Κάποιοι, όμως, σκεπτόμενοι το προσωπικό  και όχι το συλλογικό όφελος, βιάστηκαν  να χτυπήσουν τα τύμπανα του πολέμου. Τι  έφταιξε αλήθεια; Είναι απλά θέμα προσώπου  ή ενός κράματος αδράνειας και «λανθασμένων»  χειρισμών από το σύνολο των ανθρώπων  που θέλουν να λέγονται ηγετική ομάδα;
      Η  εύκολη και βολική, για πολλούς, λύση είναι  να πούμε : «Για όλα φταίει ο Πρόεδρος»  .Σκέφτηκε όμως κανείς το ενδεχόμενο, στα  3,5 χρόνια που πέρασαν, ο κόσμος να μην  κατάφερε να ξεχάσει το κεντροδεξιό ΠΑ.ΣΟ.Κ  της περιόδου 1996-2004 και να πιστέψει ότι  το κόμμα έχει γυρίσει σελίδα; Και πόσο  ο καθένας, από το δικό του μετερίζι, βοήθησε  ώστε η στροφή ξανά στις ρίζες του ΠΑ.ΣΟ.Κ.,  να γίνει κοινή συνείδηση κάθε απλού πολίτη;
      Οφείλουμε,  λοιπόν, να δούμε την επόμενη μέρα του  ΠΑ.ΣΟ.Κ. όχι με βάση το ψευτοδίλημμα   «Παπανδρέου ή Βενιζέλος» ή όπως πολλοί  σπεύδουν να  το μεταφράσουν, με σκοπό  να επηρεάσουν τον απλό πολίτη, «ΠΑ.ΣΟ.Κ.  στην εξουσία ή όχι», αλλά να αποφασίσουμε  ποιο ΠΑ.ΣΟ.Κ θέλουμε. Θέλουμε ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ  κίνημα λαού ή μια παρέλαση τηλεοπτικών  αστέρων; 
      Είναι  χρέος όλων μας και ιδιαίτερα της νέας  γενιάς, που για πρώτη φορά, ίσως, κατανόησε  την αγωνία  που ένιωθαν οι μεγαλύτεροί  της, όταν φώναζαν το σύνθημα «Ο λαός δεν  ξεχνά τι σημαίνει δεξιά», να ενδυναμώσουμε  το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα , να   του δώσουμε την ώθηση να ξαναβρεί τα χαρακτηριστικά  ενός αριστερού σοσιαλιστικού χώρου, πιστού  στις αρχές της διακήρυξης της 3ης   του Σεπτέμβρη. Θέλουμε ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ. κίνημα   λάου, κίνημα άρχων ,ιδεών και αξιών.
      Η  προσπάθεια αυτή ξεκίνησε από το Γεώργιο  Παπανδρέου το 2004 με την ανάληψη των καθηκόντων  του, ως αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ο Γ. Παπανδρέου   υπηρέτησε και υπηρετεί ένα διαφορετικό  ήθος, ένα διαφορετικό όραμα για την ελληνική  κοινωνία, ένα διαφορετικό πολιτικό πολιτισμό.  Έθεσε ζητήματα, που κανένας άλλος μέχρι  τότε δεν είχε ακουμπήσει, έφερε στο προσκήνιο  προβλήματα σύγχρονα και συνάμα διαχρονικά,  όπως το θέμα του περιβάλλοντος, των ατόμων  με ειδικές ανάγκες ,των μεταναστών, των  γυναικών. Μα κυριότερα, έδωσε στο λαό  τον κυρίαρχο ρόλο που όφειλε να έχει σε  ένα αριστερό, σοσιαλιστικό κόμμα όπως  το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Έκανε το λαό κριτή και ρυθμιστή  των εξελίξεων και το σπουδαιότερο, έφερε  τη νέα γενιά στο προσκήνιο. Ενέπνευσε  τους νέους ανθρώπους να αγωνιστούν, να  συμμετέχουν στα κοινά, να γράψουν αυτοί  τη σελίδα  ιστορίας που τους αναλογεί  αντί να μένουν απλοί παρατηρητές.
      Το  ΠΑ.ΣΟ.Κ βρίσκεται στο πιο κρίσιμο, για  την ιστορία του, σταυροδρόμι. Είναι ευθύνη  όλων μας να το οδηγήσουμε στη σωστή κατεύθυνση.  Μια κατεύθυνση ανάλογη του σκοπού για  τον οποίο ιδρύθηκε, να υπηρετήσει το  λαό και όχι να γίνει παραμάγαζο συγκεκριμένων  συμφερόντων.
      Γιώργο  προχώρα, άλλαξε τα  όλα!

Γιρβαλάκη  Χάρις
τ. Γραμματέας  Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. Ηρακλείου
τ. Μέλος  πενταμελούς πυρήνα Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ν.  Ηρακλείου

ΤΩΡΑ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ.

2007-10-27T18:01:00.000+03:00

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αμέσως μετά το εκλογικό αποτέλεσμα βρίσκεται μπροστά σε μια σημαντική κρίση. Η κρίση αυτή είναι σε ένα βαθμό φυσιολογική, αφού κάθε κακό αποτέλεσμα, σε ένα κόμμα εξουσίας, προκαλεί αναζητήσεις και ανασφάλειες.

Δυστυχώς, όμως κανείς δεν πρόλαβε να καταλάβει τι ακριβώς γίνεται. Κανείς δεν πρόλαβε να αναλύσει τα αίτια και να διαπιστώσει αν υπάρχει κρίση ταυτότητας, κρίση θέσεων-προγράμματος, ελλιπής ή λανθασμένη εκλογική τακτική, αδυναμία ηγέτη ή ηγετικού σχήματος, κρίση-φθορά προσώπων, συλλογική ευθύνη, έλλειψη εναλλακτικής πρότασης, κλπ.

Όλα σκεπάστηκαν από μια αμετροεπή εμφάνιση στο Ζάππειο και μια βαρύγδουπη δήλωση σωτηρίας. Δήλωση αυτόκλητη και προφανώς λόγω συγκυρίας αλαζονική. Φταίει γι’ αυτό ο σύντροφος Βενιζέλος; Προφανώς ναι. Όχι γιατί δεν έχει το δικαίωμα να “θέλει”, αλλά κυρίως γιατί δεν έχει το δικαίωμα να απαιτεί και να “εκβιάζει” το συναίσθημα των απογοητευμένων φίλων του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Είναι δυνατόν να έχει ερμηνεύσει αυτόματα εντός μερικών ωρών ότι η αιτία του αποτελέσματος αναγάγεται αποκλειστικά και απ’ ευθείας στο πρόσωπο του Προέδρου? Τόσο σίγουρος είναι ότι δε φταίει η πρόσφατη κυβερνητική εικόνα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.? Τόσο σίγουρος είναι ότι δε φταίει η «ύποπτη» χαλαρότητα που επέδειξαν στελέχη, όργανα και οργανώσεις? Τόσο σίγουρος είναι ότι δε φταίει ο χρόνος των εκλογών, οι φωτιές, η μικρή προεκλογική περίοδος, η σύγχυση και ο συμψηφισμός των δυο μεγάλων κομμάτων, που συστηματικά καλλιεργούν τα ΜΜΕ, και πολλά άλλα?

Φίλες, φίλοι τα πράγματα νομίζω ότι είναι ξεκάθαρα. Ο σ. Βαγγέλης «βιάστηκε», γιατί κάποιοι άλλοι βιάζονται. Βιάζονται όλα τα τρωκτικά που θέλουν πάση θυσία την εξουσία, όχι για το λαό, αλλά για να συνεχίσουν όλα όσα διέκοψαν το 2004. Όλα όσα στοίχησαν και στοιχίζουν στην εικόνα και έχουν καταγράψει στο υποσυνείδητο του λαού ενστάσεις για την ηθική του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ταυτόχρονα συνεχίζει να προκαλεί τους προοδευτικούς, αριστερούς πολίτες, με αλαζονικές δηλώσεις, όπως για το σίγουρο και υψηλού επιπέδου μέλλον που διαφυλάττει για τον Γιώργο στο κόμμα, αλλά και για την μεγαλοψυχία του προς όλους ως «μελλοντικός ηγέτης της προοδευτικής παράταξης»

Ας δούμε όμως τι έκανε ο Γιώργος. Ο Γιώργος εισήγαγε στην πολιτική ζωή ένα νέο ήθος και ύφος πολιτικού. Ταυτόχρονα εισήγαγε νέα ζητήματα και κυρίως νέα πρόσωπα. Το ύφος του μπορεί να μην προκαλεί πάθος και πώρωση. Σίγουρα όμως είναι ύφος σύγχρονο και ουσιαστικό. Λέει αυτό που θέλει να πει χωρίς φανφάρες και θεατρινισμούς (π.χ. Καραμανλής). Αυτό που λέει το εννοεί και κυρίως το κάνει. Είναι απλός, είναι ένας από εμάς.

Ταυτόχρονα το νέο ήθος, που έτσι και αλλιώς τον διακρίνει, εκφράστηκε στην πολιτική του, και με τις (περιορισμένες ομολογουμένως) αλλαγές που έκανε στο κόμμα. Την περιφερειακή οργάνωση του κόμματος και τα όρια θητείας σε όλα τα επίπεδα, ώστε να επιβληθεί η ανανέωση και να περιοριστεί ο νεποτισμός και η στασιμότητα.

Τα νέα ζητήματα (μετανάστες, περιβάλλον, πράσινη ανάπτυξη, ελεύθερος χρόνος, ποιότητα αστικού περιβάλλοντος, στήριξη οικογένειας, ποιότητα ζωής, αυτονομία πολιτικού συστήματος, διαφάνεια, κλπ) άλλοτε ήταν "ξένα" και άλλοτε για κάποιους, επικίνδυνα.

Αυτή η ατζέντα είναι ξένη για τη δεξιά και το κατεστημένο και επικίνδυνη για τη διακομματική διαπλοκή των συγκροτημάτων. Ταυτόχρονα είναι ατζέντα με προοπτική και με πλατιά λαϊκή και κοινωνική αναφορά. Κάποιοι ακόμα, μπορεί να μην το καταλαβαίνουν, αλλά αυτά τα θέματα, μαζί με τα θέματα που απασχολούν την Ευρώπη και το μέλλον της και την Σοσιαλιστική Διεθνή (κλιματικές αλλαγές, μετανάστευση, επιδημίες, πόλεμοι, φτώχια) είναι τα ζητήματα του μέλλοντος.

Τέλος τα πρόσωπα. Βιάστηκαν κάποιοι να τα βαφτίσουν "άγνωστα", "ασήμαντα", "ανίκανα". Αυτό που ενοχλούσε είναι ότι ήταν ελεύθερα! Δεν είχαν εξαρτήσεις. Δε χρωστούσαν την ενδεχόμενη εκλογή τους, την ‘υπουργοποίηση’ τους ή οτιδήποτε άλλο, σε κανέναν. Δεν εκχωρούσαν την κομματική, κοινωνική, κλπ πορεία τους σε κανέναν.

Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το όνομα "Παπανδρέου" προκαλούν τρόμο. Τρόμο στο κατεστημένο, τρόμο στο παρασιτικό κεφάλαιο, τρόμο σε κάθε κοινωνικό στεγανό.

Όταν ο Γιώργος. λοιπόν απέδειξε ότι δε θα κυβερνήσει με τους "αρεστούς", αλλά με τους "άριστους", όπως πρόσφατα ξαναδήλωσε. Όταν δεν επανέφερε στα ψηφοδέλτια κανένα "γόνο" του εκσυγχρονισμού που "ξέβρασε" ο λαός το 2004. Όταν απέδειξε ότι μπορεί να διώξει από το πιο "λαϊκό" (λαϊκιστή θα έλεγα εγώ) ιστορικό στέλεχος-Κ. Κουλούρη, μέχρι τον πιο μετριοπαθή αστό (κατεστημένο θα έλεγα εγώ) πετυχημένο-Γ. Παπαντωνίου... ο τρόμος τούς κυρίευσε!

Ο Γιώργος έκανε το λάθος να τους δείξει τα δόντια του πολύ νωρίς. Όταν «έκοψε» βουλευτές με την «υπόθεση Πάχτα». Όταν έφερε ένα νέο ψηφοδέλτιο Ευρωεκλογών. Όταν προώθησε μερικά "καθαρά" στελέχη στο Πολιτικό Συμβούλιο. Όταν το 2005, σε ανύποπτο χρόνο, δήλωσε ότι δε θα κυβερνήσει με τους TVstar, καλώντας τα ΜΜΕ-lobby να προβάλουν και τα νέα στελέχη του Κινήματος.

Αλήθεια, ποιος "επενδυτής" θα αποσύρει την "επένδυσή" του και θα αποχωριστεί το "μετοχικό κεφάλαιο" του στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή τη Ν.Δ.; (όλοι γνωρίζουμε τη λίστα των στελεχών, όλων των κομμάτων, που συστηματικά εμφανίζονται και ανακυκλώνονται στα talk-show.)

Αυτό γίνεται σήμερα! Συγκεκριμένες “μετοχές-πρόσωπα” στρατεύονται πίσω από την επιλογή (σαν να πρόκειται για «νέο διευθύνοντα σύμβουλο») φιλόδοξων "μετόχων".

Αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει μια μόνο μετοχή και μόνο έναν ιδιοκτήτη, το ΛΑΟ!

Πρόεδρε, ΜΑΖΙ ΤΑ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΟΛΑ! ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

Μανώλης Πετράκης

τ. μέλος Πολιτικής Γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

μέλος Επιτροπής Παιδείας Ν.Ε. Ηρακλείου ΠΑ.ΣΟ.Κ.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟ, ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ.

2007-10-27T17:58:00.000+03:00

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟ, ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ.

* Πολιτική συγκυρία- αίτια ήττας- πολιτική πρόταση

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αντιμετωπίζει σήμερα τη σοβαρότερη και πιο μακροχρόνια-καθώς ξεκινάει από το 2000 ουσιαστικά- κρίση της ιστορίας του. Το ζητούμενο δεν είναι η αποσόβηση της κρίσης, ούτε το να θαφτεί κάτω από το χαλί αλλά αντίθετα να εκδηλωθεί σε όλη της την ένταση και να λειτουργήσει εν τέλει λυτρωτικά για το χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού στην Ελλάδα.

Απαιτείται λοιπόν μια εις βάθος ανάλυση όχι μόνο της ήττας του 2007 αλλά και της παρ’ ολίγον ήττας του 2000, όπως και της ήττας του 2004. Δηλαδή της μακροχρόνιας πτώσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., λόγω της από- πολιτικοποίησης, του κρατισμού, της μωροφιλοδοξίας και της νοοτροπίας των αξιωματούχων- γραφειοκρατών, της γενικής ιδεολογικής κρίσης των σοσιαλιστικών κομμάτων σε όλη την Ευρώπη και εν τέλει της δομικής αδυναμίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αντιληφθεί και να απαντήσει στα σύγχρονα πολιτικά διακυβεύματα.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπήρξε γέννημα της μεταπολίτευσης. Εγκόλπωσε ιστορικά ρεύματα που ξεκινούσαν από την κατοχή και έφταναν μέχρι το νεολαιίστικο κίνημα του αντί- χουντικού αγώνα και της μεταπολίτευσης. Παρ’ ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αφομοίωσε τα δυναμικότερα στρώματα αυτών των κινημάτων δεν μπόρεσε να αποφύγει στοιχεία επιφανειακής πολιτικοποίησης, που γρήγορα εξελίχτηκαν σε εξουσιομανία, κρατισμό και βουλευτοκεντρισμό. Επιπρόσθετα έως και σήμερα αδυνατεί να ξεπεράσει το μύθο του, τόσο σε επίπεδο προσώπων, όσο και σε επίπεδο ρητορείας και πολιτικών. Είναι δέσμιο νοοτροπιών, δομών και πρακτικών οι οποίες είναι απολύτως παρωχημένες. Η άποψη δε, ότι μια επιστροφή σε αριστερή ρητορεία του ’70 ή του ’80 μπορεί να λύσει το δομικό πρόβλημα προσανατολισμού του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είναι συσκοτιστική και παραπλανητική.

Από τη δεκαετία του ’90 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εγκατέλειψε την πολιτική συζήτηση και ανάλυση. Έγινε ο εγγυητής της «χρηστής» διαχείρισης του κατεστημένου συστήματος δυνάμεων στην Ελληνική κοινωνία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ακολούθησε και σωστές έως ιστορικά κρίσιμες πολιτικές επιλογές. Η «κοσμοθεωρία» του όμως και η ταυτότητά του υπήρξε βαθιά συστημική και διαχειριστική.

Επιπρόσθετα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έμεινε προσκολλημένο στο μικροαστισμό, ο οποίος το απομάκρυνε από τις ενεργές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται σε μαζικούς κοινωνικούς χώρους. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν ανανεώθηκε διότι υπήρξε αφιλόξενο προς οποιονδήποτε αμφισβητούσε την πρωτοκαθεδρία των στελεχών της μεταπολίτευσης και της γενιάς του κρατικού ΠΑ.ΣΟ.Κ. του ’80 και των αρχών του ’90. Τα κινήματα και οι πρωτοπορίες τους δε βρίσκονται εδώ και καιρό στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά σε άλλους χώρους. Η νέα πολιτική γενιά του τόπου δεν μπορεί να αναπνεύσει στα στεγανά του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως αυτά οικοδομήθηκαν από την κομματική γραφειοκρατία και τους βαρόνους του κόμματος.

Η ανάλυση της κρίσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να βασιστεί στο δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι απολύτως δεμένη και άρα άμεσα επηρεαζόμενη από τη διαδικασία μας καπιταλιστικής, αντί-δημοκρατικής παγκοσμιοποίησης. Η Ελληνική κοινωνία και συγκεκριμένα, τμήματα της μεσαίας αστικής τάξης, καθώς και οι πιο αδύναμες κοινωνικές τάξεις καλούνται να αντιμετωπίσουν σύγχρονα προβλήματα που προκύπτουν από την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, έχοντας στη διάθεσή τους παραδοσιακά και ξεπερασμένα εργαλεία, σε επίπεδο θεσμών, νοοτροπιών και πολιτικών πρακτικών.

Η Ελληνική κοινωνία καλείται λοιπόν να πραγματοποιήσει τρία βήματα ταυτόχρονα. Πρώτον να προχωρήσει σε ένα βαθύ, αριστερόστροφο θεσμικό εκσυγχρονισμό. Δεύτερον, να αποκτήσει ισχυρή διεθνή φωνή και παρουσία ώστε να συμμετάσχει στη διαμόρφωση του παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος. Τρίτον να σχεδιάσει και να εφαρμόσει ένα διεθνώς ελκυστικό μοντέλο σοσιαλιστικού κοινωνικού μετασχηματισμού.

Αυτό το τρίπτυχο, αριστερόστροφος θεσμικός εκσυγχρονισμός- ισχυρή διεθνής φωνή-σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, μπορεί να απαντήσει στο πολιτικό πρόβλημα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα πρέπει να προχωρήσει σε μια νέα διακηρυκτική πράξη, που να βασίζεται στην παράθεση και εξειδίκευση συγκεκριμένων αρχών: αξιοκρατία, διαφάνεια, ολοκληρωμένη λαϊκή κυριαρχία, διεθνισμός, ορθολογικός πατριωτισμός, μαχητικός φιλειρηνισμός, πολύπλευρες διεθνείς συμμαχίες, ίσες και πολλαπλές ευκαιρίες για όλους, ευέλικτο και αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος, ανοιχτή κοινωνία, αντί- κομφορμιστικές νοοτροπίες, αριστερό ήθος, δημοκρατικά και ανθρώπινα δικαιώματα, ανάπτυξη με προαπαιτούμενα την αλληλεγγύη και την οικολογία, διεύρυνση των δικαιωμάτων στη δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους, καλά αμειβόμενη και σταθερή εργασία, δύναμη και σεβασμός στον πολίτη, κοινωνία συνευθύνης και όχι συνενοχής.

Όλα τα παραπάνω προσδιορίζουν ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ. που χαρακτηρίζεται θετικά ως νεωτερικό, δημοκρατικό, σοσιαλιστικό. Αλλά και ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ. που προσδιορίζεται εξ αντιδιαστολής ως αντί- συστημικό και άρα ριζοσπαστικό.

* Οργανωτική Πρόταση για το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Το οργανωτικό μοντέλο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εξελίχτηκε από αυτό ενός μαζικού κόμματος σε εκείνο ενός κόμματος αξιωματούχων. Η γραφειοκρατική δομή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επέτρεψε τη διαμόρφωση σκληρών, προσωποπαγώς ελεγχόμενων στεγανών αναξιοκρατίας, εντός της κομματικής δομής, από τους πρώην πρωτοκλασάτους και νυν επίδοξους βαρόνους του. Δημιούργησε συνθήκες όχι ανανέωσης αλλά διαδοχής των νυν στελεχών και μάλιστα ως επί το πλείστον από τους υπαλλήλους τους, ή και από νεανικά άλλοθι παλαιοκομματικών ιδεών. Η απολιτική αυτό δομή υπήρξε βασική αιτία αφυδάτωσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από τις δημιουργικές και κινηματικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.

Απαιτείται λοιπόν μια νέα δομή η οποία να διασφαλίζει τη δράση, την αξιοκρατία και τη διαρκή ανανέωση. Θα πρέπει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να βασιστεί σε τρεις πυλώνες: α) εθελοντικές ομάδες πρωτοβουλίας οι οποίες θα πραγματοποιούν συγκεκριμένες δράσεις, χωρίς γραφειοκρατική δομή αλλά αμεσοδημοκρατικά β) επένδυση στις οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε επαγγελματικούς και μαζικούς κοινωνικούς χώρους, γ) νέα οργάνωση νέας γενιάς.

Ο πρώτος πυλώνας έχει τη λογική του να ενθαρρύνει όλα τα στελέχη να δράσουν κινηματικά και άμεσα εντός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και άρα να τροφοδοτήσουν με νέες πολιτικές ιδέες και πρόσωπα τις δομές του. Απαιτείται αδιαμεσολάβητη και ακηδεμόνευτη δράση.

Ο δεύτερος πυλώνας εμφορείται από τη λογική της κοινωνικής αντιπολίτευσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. απέναντι στις δεξιές πολιτικές, σε επίπεδο μαζικών χώρων. Με άλλα λόγια το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να κυβερνήσει, ως θεσμική, κοινοβουλευτική έκφραση μιας ευρείας κοινωνικής πλειοψηφίας, η οποία εγκολπώνει τους εργασιακούς χώρους, τους εκπαιδευτικούς χώρους, τα κοινωνικά κινήματα, τη διανόηση, την οργανωμένη κοινωνία των πολιτών.

Ο τρίτος πυλώνας έχει να κάνει με τη διαπιστωμένη ανυπαρξία οργανωμένης νεολαίας στο χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τόσο λόγω δεδομένων πια, λανθασμένων επιλογών από την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όσο και από αδυναμίες των στελεχών της Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ., να απαντήσουν στα επιτακτικά αιτήματα της ελληνικής νεολαίας. Σήμερα χρειάζεται μια δημοκρατική, διαφανής και ριζοσπαστική πολιτική οργάνωση νέας γενιάς, που θα συνιστά ανεξάρτητο πολιτικό όχημα νεολαίας, σχετιζόμενο από τη μια με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., με δικό του όμως από την άλλη, πολιτικό στίγμα και έμφαση σε δύο κατευθύνσεις: αφ’ ενός τον κοινωνικό, αριστερό και μαχητικό ακτιβισμό, αφετέρου τη δημιουργία χώρου επιμέρους ή ευρύτερης συμπόρευσης των αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων, όλων των τάσεων και αποχρώσεων.

Παράλληλα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα πρέπει να προχωρήσει σε γενναία ανανέωση του στελεχιακού του δυναμικού. Θα πρέπει να προβλεφθεί συγκεκριμένη συμμετοχή νέων στο ΕΣ του ΠΑ.ΣΟ.Κ., στο Πολιτικό Συμβούλιο και ίσως και θέση αναπληρωτή γραμματέα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που να είναι νεολαίος.

* Η επιχειρούμενη διαδοχή στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Η βαριά ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις τελευταίες εκλογές ήταν εύλογο να προκαλέσει αντιδράσεις και αμφισβητήσεις του ίδιου του προέδρου. Ο ίδιος άλλωστε, όπως παραδέχτηκε φέρει την κύρια ευθύνη για το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση και άρα και για το συγκεκριμένο. Ανάληψη όμως ευθυνών δε σημαίνει αυτονόητα και παραίτηση.

Η διαδοχή ενός προέδρου τίθεται ως αναγκαιότητα όταν οι επίδοξοι διάδοχοι προτείνουν διαφορετικό πολιτικό, ιδεολογικό και οργανωτικό προσανατολισμό και στη βάση αυτής της διαφορετικότητας συνιστούν επιλογή νίκης. Υποψηφιότητα που εδράζεται σε πρόσκαιρη δημοσκοπική υπεροχή, επιφανειακή ρητορική δεινότητα, πολιτική ασάφεια έως ταύτιση με προϋπάρχουσες και ξεπερασμένες απόψεις συνιστά μεσοπρόθεσμα, βέβαιη συνταγή ήττας για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και πισωγύρισμα. Δείχνει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παραγνωρίζει και αδιαφορεί για το μήνυμα των ψηφοφόρων.

Οι ψηφοφόροι ζήτησαν από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλαγή πολιτικής, αλλαγή νοοτροπίας και αλλαγή στελεχιακού δυναμικού, ώστε να έρθει στο προσκήνιο μια νέα πολιτική γενιά. Δε ζήτησαν, οι δήθεν πρωτοκλασάτοι- επίδοξοι βαρόνοι και δελφίνοι, με προκλητική έλλειψη αυτογνωσίας να κοιτάξουν προς τα πάνω, να ανατρέψουν το νυν πρόεδρο και για πολλοστή φορά τα τελευταία 30 χρόνια να επαναδιασφαλίσουν τα στεγανά τους και τα βιλαέτια τους.

Ο τρόπος, η αισθητική, οι συμπεριφορές αλλά κυρίως η έλλειψη διαφορετικής πολιτικής πλατφόρμας μετατρέπουν τη διαδικασία διαδοχής σε προσωπικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, καθιστούν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δέσμιο επιχειρηματικών συμφερόντων, συνιστούν αποστασία από την πολιτική στη μιντιοκρατία. Η επιχείρηση ανατροπής του προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μάλλον θυμίζει τηλεοπτικό πραξικόπημα ανεύθυνο- υπεύθυνων αξιωματούχων, μικροαστικής νοοτροπίας, διασφάλισης του υπάρχοντος κομματικού status.

Οι διαχειριστές της ήττας του 2004, οι άνθρωποι που επειδή δεν άλλαξαν τα τελευταία 3,5 χρόνια έχασε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2007 δεν μπορούν να νικήσουν το 2010. Δε συνιστούν αριστερή στροφή, δεν αποτελούν νεωτερική πρόθεση αλλά παλινόρθωση συνταγών αποτυχίας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου κατηγορείται διότι απέτυχε να αλλάξει ριζικά το μεταπολιτευτικό, γραφειοκρατικό ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Η άλλη λύση συμβολίζει και εκφράζει σε κορυφαίο επίπεδο αυτό ακριβώς το μεταπολιτευτικό, γραφειοκρατικό ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Ο Γιώργος Παπανδρέου, εάν φανεί ωριμότερος, σοφότερος και δυναμικότερος, μπορεί να κλείσει και για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τον παρωχημένο και ξεπερασμένο μεταπολιτευτικό κύκλο ώστε να ανοίξει, με όποιο κόστος, ένας νέος πολιτικός και ιστορικός κύκλος, ακόμα και αν αυτό απαιτεί αναδιάταξη του κομματικού συστήματος. Γι’ αυτό άλλωστε στη νέα του θητεία, μετά την 11η Νοεμβρίου θα πρέπει να κριθεί αυστηρότερα σε σχέση με την πρώτη θητεία του αλλά και έντιμα, κατά πρόσωπο και εντός του κόμματος, όχι τηλεοπτικά και παραπολιτικά.

Η άλλη λύση προσφέρει την ησυχία και την πρόσκαιρη ασφάλεια της στασιμότητας σε όσα καταδικάστηκαν.

Η θέση μας λοιπόν είναι απλή και σαφής: απαιτείται ανατροπή του πολιτικού συστήματος και νέα πολιτική γενιά. Στην παρούσα φάση η μόνη επιλογή που προσφέρει τέτοια προοπτική είναι η παραμονή του σ. Γιώργου Παπανδρέου στην προεδρεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Υπογραφές:

1. Αγκανάκης Παναγιώτης, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου (2006–2007)
2. Αθανασάκης Γιάννης, φοιτητής Μαθηματικού μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
3. Αθανασιάδης Γιώργος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
4. Αναστασιάδης Δημήτριος, Νέος Εργαζόμενος
5. Ανδρικοπούλου Παρασκευή, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
6. Ανδρουλιδάκης Γιώργος, Μέλος Ε.Α. Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.
7. Ανωγεινάκη Μαρία, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Τεμένους
8. Αρμενάκη Κρυσταλλία, μέλος Ε. Α. Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.
9. Ασκούνης Αλέξανδρος, φοιτητής Τεχνολογίας Υλικών - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
10. Αυγουστηνάκη Σωτηρία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
11. Αυγουστηνάκης Μανώλης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
12. Αυδής Αλέξης, νέος Εργαζόμενος
13. Βεζύρης Γιώργος, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΙ Μεσολογγίου
14. Βογιατζής Γιάννης, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Επιστήμης & Τεχνολογίας Υλικών Πανεπιστημίου Κρήτης
15. Βουκούτης Χρήστος, φοιτητής Τ.Ε.Τ.Υ. - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
16. Γαϊτάνη Μαρία, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
17. Γαλανάκης Γιώργος, αναπληρωτής Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου – φοιτητής Επιστήμης Υπολογιστών Πανεπιστημίου Κρήτης
18. Γεωργαλής Δημήτριος, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΙ Μεσολογγίου
19. Γεωργιάδης Μάκης, φοιτητής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
20. Γιρβαλάκη Χάρις, μέλος Γραμματείας Νομαρχιακού Πυρήνα Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ηρακλείου, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου (2003-2004), τ. Πρόεδρος Σ.Φ. Χημείας Πανεπιστημίου Κρήτης, εργαζόμενη
21. Γκατζούλης Γιώργος, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
22. Γογγολίδης Βαγγέλης, φοιτητής Επιστήμης Υπολογιστών, μέλος Συγκλήτου Πανεπιστημίου Κρήτης
23. Γραμμένου Αμαλία, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΙ Μεσολογγίου
24. Γραφανάκης Γιώργος, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου (2005-2006)
25. Δασκαλάκη Ελένη, τ. Μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου – φοιτήτρια Βιολογίας
26. Δασκαλάκης Μάνος, φοιτητής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Πανεπιστημίου Κρήτης - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
27. Δετοράκης Γιώργος, τ. Μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου, Μεταπτυχιακός φοιτητής Π.Κ.
28. Δετοράκης Μανώλης, Μέλος Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ηρακλείου
29. Δημητρίου Μιχάλης, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Επιστήμης Υπολογιστών Πανεπιστημίου Κρήτης
30. Δουλγεράκης Νίκος, φοιτητής Τ.Ε.Τ.Υ. Μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
31. Ζαββός Στάθης, φοιτητής Φυσικού Π.Κ. - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
32. Θεοδοσόπουλος Γιάννης, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
33. Θεοδωρόπουλος Γιάννης, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Φυσικής Παν. Κρήτης
34. Θεοχάρους Ανδρέας, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
35. Θωμάς Δημήτρης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
36. Καλαϊτζάκης Δημήτρης, Μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Δήμου Ηρακλείου - μαθηματικός
37. Καλλός Βαγγέλης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
38. Καλλούδης Μιχάλης, Μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
39. Καμέκη Ζαμπουλία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
40. Καμπάκος Γιάννης, μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου – φοιτητής Μαθηματικού Πανεπιστημίου Κρήτης
41. Καμπάκος Πέτρος, φοιτητής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Π.Κ. - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
42. Καμπανός Μανώλης – Μέλος Π.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κρήτης, Μέλος Ε.Α. Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. – μεταπτυχιακός φοιτητής Πανεπιστημίου Κρήτης (Ρέθυμνο)
43. Καμπουράκης Μανώλης – πτυχιούχος Οικονομικού Τμήματος Πανεπιστημίου Κρήτης
44. Καναβάκης Νάσος, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Βορείων Συνοικιών Δήμου Ηρακλείου – φοιτητής Τμήματος Μαθηματικών Π.Κ.
45. Καννελίδης Κων/νος, μέλος γραφείου σχολής ΟΧΔ ΠΑΣΠ ΤΕΦΑΑ
46. Καραδητρίου Μιχάλης, Μεταπτυχιακός φοιτητής Π.Κ., τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Φυσικής Πανεπιστημίου Κρήτης
47. Καρακατσάνης Δημήτριος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
48. Καρακατσάνη Ειρήνη, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
49. Καραμανλής Λάζαρος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
50. Καράτζογλου Αργύρης, μέλος γραφείου πόλης ΠΑΣΠ Κομοτηνής
51. Κασλής Κώστας, τ. Μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου, τ. Αντιπρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Μαθηματικών Πανεπιστημίου Κρήτης
52. Κατσαράκης Κώστας, μέλος γραφείου πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου – φοιτητής Ιατρικής Πανεπιστημίου Κρήτης
53. Κέκε Μαρία, Νέα Εργαζόμενη
54. Κέκες Παναγιώτης, Νέος Εργαζόμενος
55. Κεχαγιά Στέλλα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
56. Κοκκινίδου Ευσταθία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
57. Κοκκινίδου Ησαία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
58. Κολισνιτσένκο Νικόλαος, Νέος Εργαζόμενος
59. Κοντοπόδης Δημήτρης, φοιτητής Τμήματος Μαθηματικών Π.Κ. - Μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
60. Κοντοτάσιος Βαγγέλης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
61. Κοντοτάσιος Κων/νος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
62. Κουπατσιάρης Αλέξανδρος, Γραμματέας ΠΑΣΠ Αλεξανδρούπολης
63. Κυδωνάκης Μιχάλης, φοιτητής Τμήματος Μαθηματικών Π.Κ., μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
64. Κυριακίδη Μαρία, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Ρούβα
65. Κυριακίδης Γιώργος, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Ρούβα
66. Κωνσταντουράκης Χάρης, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
67. Λαζάρου Δημήτρης, υπεύθυνος Τύπου & Επικοινωνίας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
68. Λαζούδη Αναστασία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
69. Λαζούδη Ματούλα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
70. Λεονταρίδου Ασημίνα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
72. Λουτσίδης Σιδερης, Νέος Ελεύθερος Επαγγελματίας
73. Λυδάκης Μάνθος, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Αρχανών Ηρακλείου Κρήτης, τ. Πρόεδρος ΝΟ.ΣΥ.Ν. Ηρακλείου
74. Λυπάκη Κυριακή, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Βιάννου Ηρακλείου Κρήτης, μεταπτυχιακή φοιτήτρια ΠΑ.ΠΕΙ.
75. Μακρυγιαννάκη Ειρήνη, μέλος Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ηρακλείου, Αναπληρώτρια Γραμματέας Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου Κρήτης – νέα ιατρός
76. Μαντζοπούλου Αγγελική, μέλος του Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου, τ. Γραμματέας Συλλόγου Φοιτητών Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Π.Κ.
77. Μαράτος Γιώργος, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΙ Μεσολογγίου
78. Μαργιώλας Χρήστος, μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου, φοιτητής Επιστήμης Υπολογιστών Πανεπιστημίου Κρήτης
79. Μασαούτης Κωνσταντίνος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
80. Μίχος Αντώνης, αναπληρωτής Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Φυσικής Π.Κ.
81. Μουσικας Δημήτριος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
82. Μουσικας Τριαντάφυλλος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
83. Μπαλασκά Ειρήνη, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
84. Μπαντούνας Νίκος, τ. Ειδικός Γραμματέας Συλλόγου Φοιτητών Φυσικής Παν. Κρήτης
85. Μπαξεβάνης Χρήστος, νέος Δικηγόρος, Μέλος Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Διδακτόρων Νομικής Σχολής Α.Π.Θ.
86. Μπιμπιρη Βασιλική, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
87. Μποκέας Μενέλαος, μέλος Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ρεθύμνου, Αναπληρωτής Γραμματέας Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Ρεθύμνου, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ρεθύμνου
88. Μυτάρας Βασίλης, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ανατολικών Συνοικιών Δήμου Ηρακλείου – φοιτητής Ιατρικής
89. Μωϋσιάδου Αλεξάνδρα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
90. Μωϋσιάδου Αντιγόνη, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
91. Μωϋσιάδου Άρτεμις, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
92. Μωϋσιάδου Πολυξένη, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
93. Νάστος Ελευθέριος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
94. Νάτος Θανάσης, φοιτητής Τμήματος Χημείας Παν. Κρήτης, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
95. Νικολακοπούλου Αγλαΐα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
96. Νινιδάκης Στέλιος, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
97. Ντάγκλας Στέλλιος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
98. Νταγκούμας Αθανάσιος, νέος επιστήμονας, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge
99. Νταλαμπίρας Νίκος, Γραμματέας ΠΑΣΠ ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής
100. Πάγκαλου Ιωάννα, φοιτήτρια Μαθηματικού Π.Κ., μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
101. Πάϊκας Σπύρος, μέλος ΣΕ ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Πασσαρώνας
102. Πάνογλου Μιχάλης, Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής
103. Παπαδάκη Μαρία, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Αρχανών – πτυχιούχος Πολυτεχνείου Κρήτης
104. Παπαδάκης Αντρέας, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
105. Παπαχρηστάκη Κατερίνα, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής
106. Πατρικαλέας Μιχάλης, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
107. Πεκάκης Χάρης, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής
108. Πετράκης Μανώλης, Συντονιστής Εθελοντών Διαδικτύου Ηρακλείου, τ. μέλος Πολιτικής Γραμματείας Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.
109. Πλεσιώτη Δήμητρα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
110. Πλεσιώτη Ευαγγελία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
111. Πλεσιώτης Δημήτρης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
112. Πολιτάκη Ειρήνη, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Τεμένους Ηρακλείου Κρήτης
113. Πρασιανάκης Γιώργος, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Κόφινα Ηρακλείου Κρήτης, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Φυσικής, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου (2002-2003)
114. Πρασσάς Παναγιώτης, μέλος ΠΑΣΠ ΤΕΙ Μεσολογγίου
115. Προκοπίου Ανέττα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
116. Ραψομανίκης Αδαμάντιος, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ηρακλείου Κρήτης
117. Ραψομανίκης Γιάννης, μέλος Ε.Α. Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ., τ. Μέλος Δ.Σ. ΝΟ.ΣΥ.Ν. Ηρακλείου, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Επιστήμης & Τεχνολογίας Υλικών
118. Ρόσσα Φίλιππος, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Χημείας Πανεπιστημίου Κρήτης
119. Σαββουκίδου Σοφία, νέα Γιατρός
120. Σάκκου Μαρία, νέα Εργαζόμενη
121. Σάλτος Γιώργος, μέλος γραφείου σχολής ΟΧΔ ΠΑΣΠ ΤΕΦΑΑ
122. Σαπαλίδου Δέσποινα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
123. Σαρπότας Γιάννης, π. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών ΤΕΙ Καστοριάς
124. Σιδερής Παναγιώτης, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου 2000-2002, τ. αναπληρωματικό μέλος Ν.Ε. Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ηρακλείου - μαθηματικός
125. Σιμάκη Ελένη, νέα Εργαζόμενη
126. Σιμώρη Ελένη, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
127. Σκονίδης Διαμαντής, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Καβάλας
128. Σοφιανού Γιάννα, μέλος ΠΑΣΠ ΦΛΣ
129. Σπυροπούλου Νικολέτα, μέλος ΠΑΣΠ ΦΛΣ Θεσσαλονίκης
130. Σπυροπούλου Παναγιώτα, τ. Μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου – φοιτήτρια Τμήματος Μαθηματικών Π.Κ.
131. Σταθάκη Στεφανία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
132. Σταυριανού Άννα, φοιτήτρια ΦΛΣ Αθήνα
133. Σταυρουλάκη Σοφία, μέλος Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ηρακλείου, Αναπληρώτρια Συντονίστρια Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμου Τεμένους Ηρακλείου Κρήτης
134. Σταυρουλάκης Μανώλης, τ. Αντιπρόεδρος ΝΟ.ΣΥ.Ν. Ηρακλείου Κρήτης
135. Στειακάκης Ζαχάρης, φοιτητής Ιατρικής Π.Κ. - τ. Μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
136. Στεργιόπουλος Γιώργος, Μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Δήμου Ηρακλείου
137. Στρατάκης Νίκος, Μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Δήμου Ηρακλείου – μαθηματικός
138. Στρεμμένος Άρης, τ. Μέλος Γραφείου Πόλης ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου – φοιτητής Φθσικού Πανεπιστημίου Κρήτης
139. Στυλιανόπουλος Γιάννης, μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
140. Σφακιανάκης Ζαχαρίας, μέλος Σ.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δυτικών Συνοικιών Δήμου Ηρακλείου, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Μαθηματικών Πανεπιστημίου Κρήτης
141. Σφακιανάκης Θοδωρής, τ. Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου (2004-2005) - τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Παν. Κρήτης
142. Σωπασής Γιώργος, Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Επιστήμης & Τεχνολογίας Υλικών Πανεπιστημίου Κρήτης
143. Τζαγκαράκη Άννα, φοιτήτρια Τ.Ε.Τ.Υ. - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
144. Τζαγκαράκη Δήμητρα, φοιτήτρια Τ.Ε.Τ.Υ. - μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
145. Τζανίδης Νίκος, νέος Δικηγόρος
146. Τζήμας Θεμιστοκλής, μέλος εκτελεστικής επιτροπής Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας
147. Τζιάλλα Γιάννα, φοιτήτρια Λογιστικής ΤΕΙ Πρέβεζας
148. Τζίμα Έλενα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ.
149. Τζίμα Ηρώ, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ.
150. Τόγιας Κώστας, μέλος Συγκλήτου ΔΠΘ, εκπρόσωπος ΠΑΣΠ
151. Τρουλλινού Πηνελόπη, μτπτχ. φοιτήτρια Βιοηθικής Π.Κ. - μέλος Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.
152. Τσαλδάρης Ηλίας, φοιτητής Τ.Ε.Μ. Π.Κ. - Μέλος ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου
153. Τσάφος Γιάννης, τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Π.Κ.
154. Τσεπέ Κατερίνα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
155. Τσεπές Κων/νος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
156. Τσιβόπουλος Βαγγέλης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
157. Τσίκνας Ελευθέριος, μέλος ΔΣ Σπουδαστών και Γραφείου Πόλης ΤΕΙ Μεσολογγίου
158. Τσιτλακίδης Δάμος, Γραμματέας Πανελληνίου Συλλόγου Νέων Ιατρών
159. Τσουκαλά Μαρία, Νέα Εργαζόμενη
160. Τσουφίδου Εύη, μεταπτυχιακή φοιτήτρια πολιτικών επιστημών, Πάντειο Πανεπιστήμιο
161. Φασίδης Αναστάσιος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
162. Φασίδης Γεώργιος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
163. Φασίδης Κων/νος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
164. Φασίδης Νικόλαος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
165. Φασίδου Ανδρονίκη, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
166. Φασίδου Δήμητρα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
167. Φασίδου Ειρήνη, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
168. Φασίδου Ιωάννα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
169. Φασίδου Κυριακή, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
170. Φασίδου Μαργαρίτα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
171. Φασίδου Στυλιανή, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
172. Φασίδου Τριανταφυλλιά, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
173. Χαλκιοπούλου Κατερίνα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
174. Χαρισιάδης Θάνος, Γραμματέας ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου - Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Χημείας Πανεπιστημίου Κρήτης
175. Χασεκίδου Δώρα, νέα Δικηγόρος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Νέων Νομικών και Δικηγόρων
176. Χατζηδημητρίου Ανδρέας, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
177. Χατζηδημητρίου Λένος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
178. Χιονίδης Γιώργος, μέλος Ε.Α. Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.
179. Χιονίδης Δημήτριος, τ. Γραμματέας ΤΕΙ Μεσολογγίου
180. Χατζηπαναγιωτίδης Βαγγέλης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
181. Χατζηπαναγιωτίδης Γρηγόριος, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
182. Χατζηπαναγιωτίδης Οδυσσέας, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
183. Χατζηπαναγιωτίδης Παναγιώτης, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
184. Χατζηπαναγιωτίδου Γεωργία, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
185. Χρόνη Αγγελική, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
186. Χρόνη Κατερίνα, μέλος Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κοζάνης
187. ΠΑΠΑΘΕΩΔΩΡΟΥ ΤΑΣΟΣ, ΓΡΑΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΤΕΙ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
188. ΚΑΣΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, ΜΕΛΟΣ Δ.Ο. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Οι υπογράφοντες το κείμενο αναλαμβάνουν μια πρωτοβουλία για την έκφραση της νέας γενιάς του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Μια πρωτοβουλία για να αναδείξουμε τις θέσεις μας σε αυτή την κρίσιμη ώρα για το Κίνημα μας. Είμαστε πιστοί στις αρχές και τις αξίες του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και επιζητούμε μια πορεία ρήξης, ανατροπής και ανανέωσης

Η ανάρτηση του κειμένου αυτού στο internet αποσκοπεί στο άνοιγμα της πρωτοβουλίας σε όλους. Όποιος επιθυμεί μπορεί να το συνυπογράψει ή να το σχολιάσει.

Οι εξελίξεις στο Πα.Σο.Κ.

2007-10-26T20:53:00.001+03:00

Σύντροφοι,

το Κίνημα μας υπέστη πρόσφατα μια από τις μεγαλύτερες ήττες στην ιστορία του. Μια ήττα η οποία είναι σημαντική όχι μόνο γιατί καταγράψαμε το μικρότερο ποσοστό στην ιστορία μας, αλλά γιατί εξακολουθεί να κυβερνά την χώρα η χειρότερη Κυβέρνηση μετά την Κυβέρνηση Μητσοτάκη και γιατί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παρουσίασε μείωση των ποσοστών του παρότι αντιπολίτευση. Απώλεια που κατά κύριο λόγο στράφηκε προς τα αριστερά.

Η ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος οφείλει να γίνει εξετάζοντας όλα τα στοιχεία και εμβαθύνοντας στις κοινωνικές διεργασίες που επιτελούνται στην χώρα μας, αλλά και το πολιτικό σύστημα.

Η Νέα Δημοκρατία εδώ και μεγάλο διάστημα αναπτύσσει μια αριστερή φρασεολογία, κλέβοντας συνεχώς όρους της κεντροαριστεράς, προκειμένου να περιγράψει το πλαίσιο της οικονομικής της πολιτικής, αλλά και την κοινωνική της ευαισθησία. Η ρητορεία του «κοινωνικού κέντρου» και της «μη πόλωσης» είναι η συμπύκνωση του τρικ της Νέας Δημοκρατίας για να ξεγελάει την ελληνική κοινωνία.

Ταυτόχρονα καθ’ όλη την διάρκεια της θητείας πορευόταν με άξονα τις δημοσκοπήσεις σε όλα τα μη οικονομικού περιεχομένου θέματα. Στα ζητήματα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής συνέχισε να αναμασάει τις υποσχέσεις του 2004, ενώ στα ζητήματα της αντιπαράθεσης της με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., συνεχώς επικαλούνταν αποφάσεις, ρυθμίσεις, νοοτροπίες και συμπεριφορές του παρελθόντος και κυρίως των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη.

Όλοι βιώσαμε, ιδιαίτερα τα 2 πρώτα χρόνια της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας την αντιπολίτευση που ασκούσε στην προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανασύροντας διαρκώς αποφάσεις και δηλώσεις στελεχών μας που νομιμοποιούσαν επιλογές τους. Ταυτόχρονα είχαν τη μόνιμη «καραμέλα»: «το ΠΑ.ΣΟ.Κ. καταδικάστηκε από το λαό δεν δικαιούται να ομιλεί, να γίνεται τιμητής, κλπ»

Παρόλα αυτά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έδωσε με αξιόπιστο τρόπο την αντιπολιτευτική μάχη. Απέφυγε τις κορώνες, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις κατέθετε ουσιαστική πολιτική πρόταση και προχωρούσε σε «ακραίες» παρεμβάσεις σε κρίσιμα ζητήματα για τους θεσμούς, τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών, την διαχείριση του δημοσίου χρήματος και την πολιτική της εύνοιας, τόσο προς συγκεκριμένα συμφέροντα, όσο και προς τις «γαλάζιες» προσλήψεις και προαγωγές.

Ταυτόχρονα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατέθεσε ένα από τα πιο σύγχρονα και προοδευτικά προγράμματα στην ιστορία του. Ένα πρόγραμμα που προήλθε από ουσιαστικό διάλογο, είχε τεκμηριωμένες επιστημονικά και οικονομικά προτάσεις και κυρίως διαμόρφωνε μια νέα θεώρηση για το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας μας.

Το Πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το οποίο για πρώτη φορά συζητήθηκε επί μακρόν, τόσο σε ομάδες εργασίας, όσο και στο πλαίσιο των κομματικών οργανώσεων, αλλά και της κοινωνίας, έτυχε της ομόφωνης αποδοχής όλων των οργάνων του Κινήματος με αποκορύφωμα το Προγραμματικό Συνέδριο, τέσσερις μήνες πριν τις εκλογές.

Οι εξαγγελίες του Γιώργου Παπανδρέου για όλα τα κρίσιμα θεσμικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα ήταν σημαντικές, σύγχρονες και αποτελεσματικές. Προσέγγιζαν τα θέματα με τον αναγκαίο συμπληρωματικό και ολοκληρωμένο τρόπο. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για πρώτη φορά κατέθεσε ένα ολοκληρωμένο πολιτικό, θεσμικό και στοχευμένο σχέδιο για την χώρα.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη χωρίς προστασία του περιβάλλοντος. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ισχυρή Ελλάδα και αύξηση του πλούτου χωρίς να μιλάμε για δίκαιη διανομή του. Δεν μπορούμε να μιλάμε για νέες επενδύσεις στην ενέργεια, τον τουρισμό και την γεωργία, χωρίς σεβασμό στον φυσικό πλούτο και την πολιτιστική μας κληρονομιά. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ασφάλεια, χωρίς προστασία όλων των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όλων των πολιτών. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κοινωνική δικαιοσύνη χωρίς ειδικές πολιτικές στην υγεία και δράσεις για την οικογένεια, τον άνεργο, την γυναίκα, το παιδί, τα ΑΜΕΑ και τους ηλικιωμένους.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ποιότητα ζωής, χωρίς βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος, ελεύθερη πρόσβαση όλων στον αθλητισμό και τον πολιτισμό και αναμόρφωση της λειτουργίας των πόλεων. Δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία και ισότητα χωρίς ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση και χωρίς διάχυση της τεχνολογίας παντού. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη της υπαίθρου χωρίς αποκέντρωση πόρων εξουσιών και χωρίς αλλαγή στην διοικητική δομή της χώρας. Δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατική λειτουργία, διαφάνεια και συμμετοχή των πολιτών χωρίς νέους θεσμούς και άνοιγμα της διοίκησης και των λειτουργών τους στην κοινωνικό έλεγχο και την λογοδοσία.

Αντίθετα η Νέα Δημοκρατία δεν είχε να παρουσιάσει τίποτα άλλο από τις αστοχίες της κυβερνητικής της πολιτικής στα εθνικά, αναπτυξιακά και κοινωνικά ζητήματα και μια συσσωρευμένη ανικανότητα στην διαχείριση της καθημερινότητας και της αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών.

Από τη στιγμή που ισχύουν τα παραπάνω, τότε ποια είναι η ερμηνεία της ήττας;

Έχει ειπωθεί ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν κατάφερε να πείσει. Δεν κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών ως μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Δεν έδωσε απαντήσεις στα αιτήματα και τις ανάγκες των πολιτών κλπ. Είναι προφανές ότι από την μελέτη του προγράμματος διαπιστώνει κανείς ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Άρα οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν στην αξιοπιστία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως κομματικού οργανισμού και στην επικοινωνιακή προσέγγιση των δράσεων του.

Στο πρώτο σκέλος είναι κάτι περισσότερο από αυταπόδεικτο ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει φθαρεί σε βάθος από την άσκηση της εξουσίας. Εκατοντάδες μικρά, μεσαία και ανώτερα στελέχη του έχουν ταυτιστεί στην συνείδηση του κόσμου με μια καταχρηστική άσκηση της εξουσίας, με φαινόμενα ευνοιοκρατίας και ρουσφετιού, με ενέργειες επιζήμιες για το δημόσιο χρήμα και δεοντολογικά απαράδεκτες.

Ταυτόχρονα μέρος των πολιτικών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχουν κριθεί από την κοινωνία ως αμιγώς τεχνοκρατικές απομακρυσμένες από την κοινωνική ευαισθησία και τις σοσιαλιστικές ρίζες του. Οι πολιτικές μας την περίοδο 1996-2004 έδωσαν βάση σε σημαντικά ζητήματα για την μελλοντική υπόσταση και την θέση της χώρας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και στο παγκοσμιοποιημένο σκηνικό, ξεχνώντας το περιβάλλον και τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

Ιδιαίτερα σε επίπεδο καθημερινότητας φτάσαμε να εντάξουμε το χρηματιστήριο, δηλαδή μια κυρίαρχα καπιταλιστική και σε κάποιο βαθμό αντικοινωνική διαδικασία, στην καθημερινή πολιτική ατζέντα. Επίσης η πολιτική των «μεγάλων έργων», παρά την συνολική προστιθέμενη αξία που επιφέρουν στην εθνική οικονομία και την ανάπτυξη, είχε ταυτιστεί με μια ευνοιοκρατική μεταχείριση επιχειρηματικών συμφερόντων και με ελαστικοποίηση ηθικών, νομικών και περιβαλλοντικών κανόνων εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και του λαού.

Όλα τα παραπάνω συγκλίνουν στην γενική επικρατούσα ρήση: «όλοι το ίδιο είναι», «όλοι να φάνε θέλουν». Αυτή η συνολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος μπορεί να έχει πηγή την δεξιά, και ως μέσον διάδοσης τα ΜΜΕ, αλλά σίγουρα έχει ως καταλύτη και την κυβερνητική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Αναλύοντας λίγο περισσότερο την ιστορική πορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. διαπιστώνουμε την συνολική μετάπτωση του από ένα λαϊκό κίνημα σε ένα κόμμα αξιωματούχων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ιδίως από το 1996 και μετά είχε καταστήσει την εξουσία αυτοσκοπό, αδιαφορώντας σε μεγάλο βαθμό για τις ανάγκες όλης της κοινωνίας. Ταυτόχρονα στην προσπάθεια γαντζώματος στην εξουσία υπήρξε ύποπτος εναγκαλισμός στελεχών και μηχανισμών εξουσίας με επιχειρηματίες και μη κοινωνικά ευαίσθητα συμφέροντα.

Αυτά αλλοτρίωσαν το Κίνημα, απομάκρυναν τους πολίτες και σκότωσαν την ελπίδα που έτρεφαν προς το ΠΑ.ΣΟ.Κ. οι ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Ο ίδιος ο Κώστας Σημίτης από την πρώτη περίοδο άσκησης της εξουσίας οριοθέτησε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ως κόμμα της «κεντροαριστεράς» και όχι ως κόμμα σοσιαλιστικό στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης θεσμικά και ανοιχτής δημοκρατίας.

Αυτή η μετάλλαξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από σοσιαλιστικό κίνημα σε «κεντροαριστερό» κόμμα έβαλε στο περιθώριο τα συμφέροντα των αδύναμων και απειλούμενων από την παγκοσμιοποίηση κοινωνικών τάξεων και έδωσε την ευκαιρία στον Κώστα Καραμανλή να μετατοπιστεί προς το «κέντρο-μεσαίο χώρο».

Αυτή η πολιτική για την «προσέγγιση του κέντρου» που συστηματικά «σπονσοράρετε» από τα ΜΜΕ, οδηγεί την χώρα σε πολιτικό σκηνικό παρόμοιο με αυτό της δεκαετίας του 1960. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί να θεωρηθεί πολιτική-ιδεολογική συνέχεια της Ένωσης Κέντρου.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως το ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, είναι ένα σοσιαλιστικό κίνημα που δεν αντιστρατεύεται απλά την «λαϊκή δεξιά», αλλά την φιλελεύθερη λογική οργάνωσης της οικονομίας και την λογική περιορισμού των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού εις βάρος των απαιτήσεων των ισχυρών του πλούτου και του πολυεθνικού κεφαλαίου.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σήμερα οφείλει να ξαναβρεί τον δόμο του. Δρόμο που έχασε εξαιτίας του κυβερνητισμού, του θολού «κεντροαριστερού» ιδεολογικού προσανατολισμού του και της αλλοτρίωσης και «αστικοποίησης» μεγάλης μερίδας των στελεχών του. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί να ενταχθεί στην «σούπα» των συγκλήσεων, δεν μπορεί να ενταχθεί σε κεντροδεξιά σενάρια συναινέσεων, μέσα από την διολίσθηση του από την σοσιαλιστική ριζοσπαστική αριστερά στην κεντροαριστερά, μέσα από μια αποιδεολογικοποιημένη ανάλυση της διάταξης των πολιτικών δυνάμεων.

Αυτή η αλλοίωση της φυσιογνωμίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως εκφράστηκε από την κυβερνητική του πολιτική και από την ‘χωροταξική’ οριοθέτηση του στο πολιτικό σκηνικό, από το «ρεύμα των εκσυγχρονιστών» και η αλλοτρίωση των στελεχών του είναι η βάση στη οποία οφείλουμε να αναλύσουμε την ήττα του.

Η κίνηση μεγάλου αριθμού πολιτών προς τα αριστερά αποδεικνύει την βάση της παραπάνω ανάλυσης. Η δεξιά της αναλγησίας και της ανικανότητας υπέστη μεγάλη μείωση, όπως και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που ταυτίστηκε με δεξιές πολιτικές και «κεντρώες» προσεγγίσεις. Όλα αυτά έδωσαν το περιθώριο σε μια «ριζοσπαστική αριστερά της διαμαρτυρίας» να καρπωθεί το όφελος από τις έντονες κοινωνικές διεργασίες και της οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, που περιθωριοποιούν μεγάλο μέρος της κοινωνίας και θέτουν σε καθεστώς ανασφάλειας ακόμα μεγαλύτερο.

Η κοινωνία των 2/3 είναι προ των πυλών. Μια αριστερά της διαμαρτυρίας δεν μπορεί να αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση για το μέλλον της χώρας. Αντίθετα μια γνήσια διεθνοποιημένη και σύγχρονη σοσιαλιστική –και όχι απλά αριστερή- πολιτική μπορεί να δώσει απαντήσεις για μια ισχυρή Ελλάδα και μια δίκαιη κοινωνία.

Ο Πρόεδρος του Κινήματος μας, Γιώργος Παπανδρέου, έδειξε το δρόμο. Ένα δρόμο ρήξεων και ανατροπών. Έναν δρόμο με ουσία χωρίς «στρογγυλέματα» και ανούσιες προσεγγίσεις του «μέσου όρου». Έναν δρόμο όπου η ενότητα αποτελεί αναγκαία συνθήκη προκειμένου να ξαναέρθει «ο λαός στην εξουσία», αλλά δεν είναι ικανή συνθήκη για να είναι αυτή η εξουσία ιδεολογικά επαρκής, θεσμικά μεταρρυθμιστική, κοινωνικά δίκαιη, και πολιτικά ριζοσπαστική.

Σήμερα μετά από αυτό το δυσάρεστο αποτέλεσμα η ενότητα και η εξουσία δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι μέσον προκειμένου να υπηρετήσουμε τον λαό. Είναι μέσο για να κάνουμε πράξη αυτά που θεμελιώνει η ιδρυτική διακήρυξη του Κινήματος : Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Δημοκρατική Διαδικασία.

Σήμερα η ενότητα οφείλει να δομηθεί στη βάση μιας νέας προοδευτικής πολιτικής συμφωνίας και όχι στη βάση προσωπικών ισορροπιών και συσχετισμών δυνάμεων. Η ενότητα μας υφίσταται στη βάση της κοινωνικής συμμαχίας με τους μη προνομιούχους και τις δημιουργικές και παραγωγικές δυνάμεις της χώρας και όχι στη βάση του να «κρύψουμε τα προβλήματα».

Η πολιτική της μη αποτίμησης της παρ’ ολίγον ήττα του 2000 και της «παραγραφής» της ήττας του 2004 μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση. Ταυτόχρονα η μη αποτίμηση των λαθών της περιόδου 2004-2007 και απλά μια αλλαγή ηγεσίας θα μας οδηγήσει σε χειρότερα εκλογικά, αλλά κυρίως πολιτικά αποτελέσματα στο μέλλον.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εγκλωβίστηκαν από τη μια μεριά στην λογική γρήγορης κατάκτησης της εξουσίας και από την άλλη στο λογική περιορισμένων αλλαγών και νεωτερισμών για να μην διαταραχτούν οι ισορροπίες στελεχών και άρα κινδυνεύσει η ενότητα.

Σήμερα είναι η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Η «ισορροπία του τρόμου» με ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ. γερασμένο και αρτηριοσκληρωτικό, με στελέχη εγκλωβισμένα σε μια μικροαστική λογική ατομικής επιβίωσης και καριέρας, με «κοινωνικά» στελέχη μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και με μοναδικό στόχο να διαχειριστούν εξουσία και να κερδίσουν προνόμια πρέπει να σταματήσει.

Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. χρειάζονται ρήξεις με πρώτη και σημαντικότερη την ανανέωση του μικρομεσαίου στελεχιακού δυναμικού του. Δυναμικό το οποίο ταυτίστηκες με το κράτος, τις διευθύνσεις, τις προεδρίες και τις γραμματείες του κρατικού μηχανισμού. Στελεχιακού δυναμικού που χρησιμοποιεί την κομματική εξουσία ως μέσο συναλλαγής για κρατική εξουσία και την κοινωνική του αναφορά ως αντάλλαγμα πολιτικής σταδιοδρομίας.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. χρειάζεται νέα στελέχη που θα συνεισφέρουν ζωογόνα δύναμη και κοινωνική δυναμική. Χρειάζεται να βρεθεί στον πυρήνα των κοινωνικών διεργασιών και να εκφράσει τις πραγματικές ανάγκες του λαού. Απαιτείται άμεσα να πούμε όχι στις λογικές των επαγγελματικών της πολιτικής και σε κάθε λογής «επαγγελματικά» ασυμβίβαστα. Οφείλουμε να πούμε σε ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ. γνήσιο και αντιπροσωπευτικό εκφραστή όλου του λαού και ορισμένων μεγαλοαστικών και βολεμένων μικροαστικών στρωμάτων και των εκφραστών τους. Πρέπει να πούμε όχι στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.-κόμμα κυβερνητικών μανδαρίνων και να ανοίξουμε της πόρτες σε ένα νέο λαϊκό κίνημα.

Ένα λαϊκό κίνημα σοσιαλισμού, ρήξεων και ανατροπών. Ένα κίνημα δυναμικό και καθαρό χωρίς στρογγυλεύεις μεσαίου χώρου που δημιουργούν σύγχυση. Ένα κίνημα ανεξάρτητο, χωρίς TV-star και «στημένες» προσωπικότητες κύρους. Δημιουργούμε ένα κίνημα που ανατρέπει το status-quo και την κομματική επετηρίδα προς όφελος του λαού και των σύγχρονων αναγκών.

Θέλουμε ένα κόμμα που θα αναζωογονείται από τα κοινωνικά κινήματα και όχι ένα κόμμα φοβικό προς κάθε τι που ανατρέπει το κατεστημένο και την «προπαγάνδα» των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Όσοι ανακαλύπτουν όψιμα την αριστερά είναι καλό να μας δώσουν ένα περίγραμμα τους πως αντιλαμβάνονται τον σοσιαλισμό, την σοσιαλδημοκρατία και τον φιλελευθερισμό και όχι να περιορίζονται σε ακαδημαϊκού τύπου ανάλυσης των διαφόρων με την ελληνική δεξιά.

Σήμερα μέσα από μια νέα κινηματική διαδικασία. Μέσα από μια νέα πορεία προς το λαό. Μέσα από ένα διάλογο για να αναδείξουμε τις διαφορές μας και όχι να τις κουκουλώσουμε. Μέσα από μια βαθιά, ανοιχτή πολιτική και ιδεολογική διαδικασία καλούμε τον προοδευτικό λαό να μιλήσει. Να ξαναδώσει στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. όλα εκείνα τα ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά και οργανωτικά στοιχεία που έχει απολέσει. Καλούμε το λαό και τα πολιτικά στελέχη να ξεφύγουν από συμβατότητες, «καθωσπρεπισμούς» και κινήσεις «αποφυγής πολιτικού κόστους».

Καλούμε όλους να που τι πιστεύουν και όχι απλά ποιον διαλέγουν. Η ιστορική διαδρομή κάθε στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Το ήθος, η ακεραιότητα, η διαφάνεια πολιτικής ζωής και δράσης, οι καθαρές αρχές, οι αξίες, οι ιδέες, οι προτάσεις κρίνονται διαχρονικά και όχι μόνο σήμερα. Η «εν αναμονή αρχηγοί μακράς διαρκείας» και οι «επαγγελματίες» αμφισβητείες δεν μπορεί να είναι οι «σωτληρες» του κινήματος.

Το Κίνημα ανήκει στον λαό. Ο λαός οφείλει να κρίνει όχι με γνώμονα την εξουσία, αλλά την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της. Τους στόχους, τις αρχές και το επίπεδο της. Την συνέπεια και την ταυτότητα που αυτή πρέπει να έχει. Δεν είμαστε λαίμαργοι για εξουσία. Είμαστε λαίμαργοι για προοδευτική αξία και κοινωνική ουσία!

Κείμενο που κατατέθηκε στην συντονιστική επιτροπή Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

2007-10-26T20:31:00.000+03:00

Ένα κείμενο από κάποια των εκ Κρήτης ορμωμένων μελών της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας του. Έπειτα από τη δεύτερη συνεχόμενη ήττα από τη δεξιά οφείλουμε να αναλύσουμε τους λόγους που οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα και τα πολιτικά λάθη που ενδεχομένως πράξαμε. Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα οφείλει να αφουγκραστεί τα αιτήματα των πολιτών, που εκφράστηκαν και αποτυπώθηκαν στις τελευταίες εκλογές και οδήγησαν σε αυτό το τραγικό για την ελληνική κοινωνία εκλογικό αποτέλεσμα.

Ένα εκλογικό αποτέλεσμα που δίνει τη δυνατότητα στη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και στον Κώστα Καραμανλή να ανανεώσει τη θητεία του και να συνεχίσει την εφαρμογή της αντιλαϊκής και δεξιάς πολιτικής που αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο τα μεσαία και χαμηλά οικονομικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Ένα εκλογικό αποτέλεσμα που έχει ως συνέπεια το άνοιγμα νέων ρηγμάτων κοινωνικής ανισότητας στην ελληνική κοινωνία με την εφαρμογή σκληρής οικονομικής πολιτικής. Ένα εκλογικό αποτέλεσμα που έχει ως συνέπεια τη συνέχιση της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων προς όφελος συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων.

Ένα εκλογικό αποτέλεσμα που έχει ως συνέπεια την ανανέωση της θητείας μιας δεξιάς συντηρητικής κυβέρνησης που καλλιέργησε την ανασφάλεια στους πολίτες και αποδείχτηκε ανίκανη να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κρίση.

Τα αίτια που οδήγησαν στο παραπάνω αποτέλεσμα είναι βαθύτατα πολιτικά. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές του 2004 ηττήθηκε λόγω πολιτικών, που εφάρμοσε στο παρελθόν, ως κυβέρνηση και με τις οποίες απογοήτευσε ευρύτατα κοινωνικά στρώματα του πληθυσμού μας. Λόγω πολιτικών επιλογών, που κρίθηκαν από τον ελληνικό λαό ως αντιλαϊκές.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2007 έχασε τις εκλογές επειδή δεν κατάφερε να πείσει τους πολίτες και τα κινήματα των πολιτών για την αριστερή προοδευτική του πρόταση που διαμόρφωσε μέσα από το Προγραμματικό Πλαίσιο και να αναδείξει τις διαχωριστικές ιδεολογικές γραμμές με τη Ν.Δ..

Παράλληλα, θεωρούμε ότι ο Πρόεδρός μας, Γ. Παπανδρέου εμποδίστηκε στο να κάνει όλες τις απαραίτητες ριζικές αλλαγές στο Κόμμα, που θα μπορούσαν να πείσουν την κοινωνία για την αριστερή στροφή του Κινήματός μας.

Ιδιαίτερα, δεν αντιμετωπίστηκαν φαινόμενα που ήταν εμφανή στην κοινωνία, όπως ο παλαιοκομματισμός, η εξάρτηση μεγάλων κομματικών παραγόντων από το σύστημα των Μ.Μ.Ε. και κυρίως ο πολυτεμαχισμός του Κινήματός μας σε ομάδες κομματικών στελεχών–καριεριστών, που είχαν ως στόχο την εξυπηρέτηση προσωπικών φιλοδοξιών.

Αυτό δεν οφειλόταν στην έλλειψη σχεδίου και τόλμης, αλλά στο γεγονός ότι ένας σκληρός, γραφειοκρατικός μηχανισμός δεν ήθελε να αλλάξει τίποτα. Στελέχη που είχαν βολευτεί και είχαν τη στήριξη διαφόρων συμφερόντων λοιδορούσαν και υπονόμευαν κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια και κάθε μορφή ανανέωσης.

Σημαντικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα έπαιξαν τα Μ.Μ.Ε., αφού μεθοδευμένα δημιούργησαν ένα μετριοπαθές προφίλ στον Πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον όρο «δεν κάνει δυναμική αντιπολίτευση». Παράλληλα προσπάθησαν να περάσουν στο υποσυνείδητο των πολιτών ότι τα δύο μεγάλα κόμματα εφαρμόζουν την ίδια πολιτική και ότι σε ορισμένα θέματα έχουν και ανάλογες ευθύνες. Μόνιμα συνέκριναν την 20ετία ΠΑ.ΣΟ.Κ., με την τριετία της Ν.Δ., ξεχνώντας τις Κυβερνήσεις πριν το 1981 και την Κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι η νέα γενιά οφείλει να καταδικάσει το φαινόμενο της τηλε-δημοκρατίας, τη δυνατότητα που έχουν τα Μ.Μ.Ε. να χειραγωγούν και να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στην κατεύθυνση που εξυπηρετεί τα οικονομικά τους συμφέροντα. Φυσικά αυτό το κάνουν με την ανοχή πολιτικών και πολιτευτών, που μπροστά στο προσωπικό συμφέρον και την κομματική τους ανέλιξη δέχονται να «χειραγωγηθούν» από οικονομικά συμφέροντα και να μπουν στη λίστα των «αρεστών».

Όλοι συμφωνούμε ότι οι πολιτικές ευθύνες για την εκλογική ήττα είναι μεγάλες και βαραίνουν τόσο την ηγεσία όσο και τα συλλογικά όργανα του Κινήματός μας. Οι πολιτικές ευθύνες για την εκλογική ήττα βαραίνουν, όμως, περισσότερο όσους δεν προσπάθησαν να αναδείξουν το προοδευτικό πρόγραμμα του Κινήματός μας και δεν έδωσαν δυναμικά τη μάχη για τη νίκη, κατά την προεκλογική περίοδο. Πολλοί αρκέστηκαν στην αυτοπροβολή τους, για την κάλυψη των προσωπικών τους φιλοδοξιών, και στη «μάχη του σταυρού».

Σήμερα το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Η επιλογή για την ηγεσία του Κινήματός μας οφείλει να είναι καθαρά πολιτική και όχι προσωποπαγής. Οφείλει να γίνει με βάση την ιστορική και κοινωνική πορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τις διαχρονικές σοσιαλιστικές αρχές και αξίες που το διέπουν. Μέσα από τις δημοκρατικές διαδικασίες του Κινήματός μας θα προχωρήσουμε στην επόμενη μέρα για τη σύνταξη μιας σύγχρονης αριστερής προοδευτικής πρότασης.

Είναι ιδεολογική και πολιτική επιλογή μας η στήριξη
στον Πρόεδρο μας, Γ. Παπανδρέου. Είναι ιδεολογική επιλογή να
διαφυλάξουμε την ΕΝΟΤΗΤΑ και την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης.

Παράταξης που έχει το χρέος να υπηρετήσει το λαό και την πατρίδα. Παράταξης που έχει την υποχρέωση να διαμορφώσει μια σύγχρονη-ισχυρή χώρα και μια δίκαιη κοινωνία ανοχής και αλληλεγγύης.

Πρωταρχικό στόχο μας αποτελεί η εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, διαμορφώνοντας μια νέα σχέση πολίτη-πολιτικού και πολίτη-πολιτικής, μια σχέση αμεσολάβητη, όπως διακηρύσσει στο προοίμιο το πρόγραμμά μας.

Τα Μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

1. Ανδρουλιδάκης Γιώργος (Ρέθυμνο)

2. Καμπανός Μανώλης (Ηράκλειο)

3. Λουκάκης Σπύρος (Χανιά)

4. Ραψομανίκης Γιάννης (Ηράκλειο)

ΠΑΣΟΚ: Κριτική και Αυτοκριτική

2007-10-26T14:32:00.000+03:00

ΠΑΣΟΚ: Κριτική και Αυτοκριτική

Η ώρα της κρίσης έφτασε. Για ένα κίνημα λαϊκής βάσης αλλά και συνάμα κόμμα εξουσίας, μια εκλογική ήττα τέτοιας μορφής (δεν ήταν μόνο η διαφορά που έκανε μεγάλη την ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά και η πορεία φωτιές, ομόλογα, σκάνδαλα κτλ.) δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τίποτα άλλο παρά ρίξεις, αναζητήσεις και ανασφάλειες.

Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες να ξεπεράσουμε την κρίση ταυτότητας, τις εσωκομματικές έριδες, την απουσία σταθερών θέσεων, αλλά κυρίως την ανικανότητα μας να δώσουμε πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα που ταλαιπωρούν και εξαθλιώνουν καθημερινά συνανθρώπους μας, δεν απέδωσαν.

Αντ’ αυτού, περιπλέξαμε τα πράγματα με στείρες αντιπαραθέσεις είτε στο εσωτερικό, είτε με την κυβέρνηση, αναπαράγοντας ή καλύτερα αναμασώντας το κλασσικό πλην παροχυμένο μοντέλο Κοινωνικής αριστεράς – Πλουτοκρατικής δεξιάς. Η συγκεκριμένη υπεραπλουστευτική διάκριση, η οποία επιλέχτηκε εσκεμμένα από τηλεοπτικές οπορτούνες, αντί της παρουσίασης των προτάσεων-λύσεων μας, αποδείχτηκε ότι δεν μπορεί να αποτυπώσει τις παρούσες κοινωνικές συνιστώσες του κοινωνικοπολιτικού μας συστήματος.

Η εύκολη κριτική και καταδίκη των γύρω μας, χωρίς αυτοκριτική πρωτίστως, (χαρακτηριστικό της Ελληνικής παθογένειας) φέρει τον σύντροφο Γ.Α. Παπανδρέου, αποκλειστικά υπεύθυνο για την εκλογική κατάληξη από κανάλια, εφημερίδες, δημοσιογράφους, συντρόφους αλλά και από απλούς ανθρώπους οι οποίοι πίστεψαν στο όραμα μας.

Σίγουρα, ο Πρόεδρος του κόμματος που διεκδικεί την εξουσία φέρει πρώτος την ευθύνη για το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά όχι την αποκλειστική. Όλοι έχουν μερίδιο στην νίκη όσο και στην ήττα. Από τους στρατηγούς-βαρόνους του πολιτικού συμβουλίου και αυριανούς διεκδικητές της ηγεσίας έως και τους απλούς στρατιώτες.

Η κατάληξη, για την βάση του κινήματος, για τον κάθε πολίτη που είχε εναποθέσει τις ελπίδες του για ένα καλύτερο αύριο, στη Δημοκρατική Παράταξη, ίσως και να ήταν κεραυνός εν αιθρία. Στην πραγματικότητα το σχέδιο είχε μακιαβελικά οργανωθεί, με γραμμή εκκίνησης την ταχεία και «αναίμακτη» διευθέτηση του ζητήματος της διαδοχής, 4 χρόνια πριν.

Ακολουθώντας την μοίρα του, ο σύντροφος Πρόεδρος, μέσα από μια πρωτότυπη αλλά και πολιτικά αμφιλεγόμενη διαδικασία ανέλαβε τα ινία του κινήματος, στην έως τότε δυσκολότερη στιγμή του. Με την σύμπραξη ενός εκατομμυρίου και πλέον συμπολιτών μας, ανέλαβε να διασώσει τα απομεινάρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της αναγέννησης και της εθνικής αξιοπρέπειας, του κοινωνικού κράτους και των ατομικών δικαιωμάτων, από το καθεστώς-ΠΑ.ΣΟ.Κ., της τροπολογίας Πάχτα, της λιτότητας, του κομματισμού και τον σκανδάλων.

Ζητήσαμε την αλλαγή. Μια πολυπόθητη αλλαγή που δεν επήλθε ποτέ, στο βαθμό που επιδιώκαμε και ελπίζαμε.

Η αλλαγή αυτή δεν ήλθε είτε γιατί βαδίζαμε με ένα άσπονδο ανανεωτικό σχέδιο, είτε γιατί οι εσωτερικές δυνάμεις διαδοχής, υπονόμευσαν κάθε προσπάθεια, είτε τέλος γιατί το lobby των media αποφάσισε να ρευστοποιήσει τις μετοχές τους στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Είναι γεγονός ότι Γ.Α.Π. δεν έθεσε σε εφαρμογή κάποιο περίτεχνο, δόλιο σχέδιο εξόντωσης των εσωκομματικών αντιπάλων, αλλά προχώρησε ενωτικά στον δρόμο της βελούδινης αλλαγής. Τέλος, ίσως η λευκή επιταγή για αλλαγή, που ο Πρόεδρος έλαβε το 2004, δεν είχε ανάλογο ειδικό βάρος με μια πολυπληθή εκλογική αναμέτρηση για την ηγεσία, και δεν του έδωσε την αναμενόμενη εξουσία.

Την βραδιά της 16^ης Σεπτέμβρη, ο σύντροφος Γ.Α.Π. άνοιξε το ζήτημα της ηγεσίας, αναλαμβάνοντας ως όφειλε τις δικές του ευθύνες, και θέτοντας τον εαυτό του στην κρίση της βάσης. Τα μετέπειτα γεγονότα είναι σε όλους μας γνωστά.

Το εάν ο σύντροφος Ευάγγελος Βενιζέλος συμπεριφέρθηκε αλαζονικά με την αυτόκλητη δήλωση σωτηρίας, και την ηγετική του εμφάνιση για να δώσει το «παρών», αποτελεί αποκλειστικά ζήτημα προσωπικών φιλοδοξιών. Στις κρίσιμες στιγμές, όπου η ψυχραιμία, η σύνεση και ο πολιτικός διάλογος έπρεπε να κυριαρχούν, η δίψα για εξουσία, ξεπέρασε τα όρια του ανήθικου, στοχεύοντας στην εκμετάλλευση συναισθημάτων του ηττημένου Πασόκου.

Στόχος για όλους μας στην καμπή που βρισκόμαστε οφείλει να είναι η κίνηση στα πλαίσια ενότητας και συσπείρωσης. Έως πότε θα βλέπουμε τον «αντίπαλο» στα μάτια των συντρόφων μας;

Στην προσπάθεια για ενότητα, η ύπαρξη πολλών υποψηφιοτήτων είναι ανάγκη επιτακτική.

Η διεκδίκηση της εξουσίας από πολλούς συντρόφους, εκτός των άλλων, θα επιβάλει σε όλους, κανόνες αντιπαράθεσης ίσων όρων, με πολιτική δέσμευση, χωρίς λευκές επιταγές, μακριά από τις προτιμήσεις δημοσιογράφων και εκδοτών, δίνοντας απαντήσεις ανεξαρτήτως δημοσκοπικών προτιμήσεων. Αναμφισβήτητα οι διακριτές πολιτικές πλατφόρμες, του εκάστοτε υποψηφίου, θα συμβάλουν στον καθορισμό του ιδεολογικού στίγματος του κινήματος.

Στο σημείο αυτό η ανανέωση της στήριξης του Γ.Α.Π., είναι η απάντηση μας στη μάχη της γενιάς μας για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. της αριστεράς και την προόδου. Αναγνωρίζοντας τα λάθη, αναζητώντας όμως τις βαθύτερες αιτίες, στηρίζουμε την ηγεσία που είχε το θάρρος να επιβάλλει ίσους όρους παιχνιδιού, μακριά από τις συντηρητικές αστικές προτιμήσεις των τηλεοπτικών μπλοκ.

Για εμάς του νέους σοσιαλιστές δημοκράτες, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, ζητάμε στις 12 Νοεμβρίου:

· Την αποσαφήνιση του ιδεολογικού προσανατολισμού του κινήματος, βασισμένο πάντα στις αρχές της κοινωνικής σοσιαλδημοκρατίας

· Το πολιτικό, ηθικό, προσωπικό ξεκαθάρισμα.

· Την διαφύλαξη της ενότητας του κινήματος

· Την πλήρη εκμετάλλευση της κοινωνικής βάσης του κινήματος και κυρίως του νέου δυναμικού.

· Τέλος, στην οργάνωση ουσιαστικής αντιπολίτευσης, ώστε να τονιστούν οι αλλαγές και η εξέλιξη του κόμματος από εκείνο που καταψηφίστηκε, σε μια νέα πρωτοποριακή, ριζοσπαστική αριστερή δύναμη.

Στην παρούσα φάση η μόνη επιλογή που προσφέρει τέτοιες προοπτικές είναι η παραμονή του συντρόφου Γ.Α. Παπανδρέου στην προεδρεία του κινήματος.

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κλείσει τον παρωχημένο και ξεπερασμένο μεταπολιτευτικό κύκλο ώστε να ανοίξει, με όποιο κόστος, ένας νέος πολιτικός και ιστορικός κύκλος, ακόμα και αν αυτό απαιτεί αναδιάταξη του κομματικού συστήματος.

Η άλλη λύση προσφέρει την ησυχία και την πρόσκαιρη ασφάλεια της στασιμότητας σε όσα καταδικάστηκαν.

Ευάγγελος Κασλής, Μέλος Δ.Ο. Αγίου Νικολάου,

Μέλος Πρωτοβουλίας νέων για την στήριξη Γ.Α. Παπανδρέου,

kaslisv@gmail.com